Układanie wełny mineralnej metodą na wcisk
Słownik kwalifikacji BUD.06 - Wykonywanie izolacji budowlanych
Układanie wełny mineralnej metodą „na wcisk”
Metoda „na wcisk” polega na umieszczaniu płyt lub mat z wełny mineralnej między elementami konstrukcji, np. między drewnianymi słupkami ściany szkieletowej, bez dodatkowego mechanicznego mocowania każdej płyty. Materiał utrzymuje się dzięki sprężystości i odpowiedniemu dopasowaniu wymiarów.
Gdzie stosuje się tę metodę?
Najczęściej przy izolowaniu:
- ścian szkieletowych drewnianych,
- dachów skośnych między krokwiami,
- stropów i podłóg na ruszcie,
- przegród wielowarstwowych z pustką na izolację.
Zasady poprawnego montażu
Płyty z wełny mineralnej powinny być przycięte nieco szerzej niż rozstaw elementów konstrukcyjnych, zwykle o około 1–2 cm. Dzięki temu po włożeniu lekko się rozprężają i szczelnie wypełniają przestrzeń.
Podczas montażu należy:
- układać płyty szczelnie, bez przerw i szczelin,
- nie zgniatać nadmiernie wełny, bo pogarsza to izolacyjność cieplną,
- dokładnie wypełniać naroża i miejsca przy słupkach,
- unikać pozostawiania pustek powietrznych,
- kolejne warstwy izolacji układać z przesunięciem styków.
Znaczenie w ścianie szkieletowej
W ścianach szkieletowych pierwsza warstwa izolacji jest zwykle wkładana między słupki konstrukcyjne. Jej zadaniem jest ograniczenie strat ciepła przez przegrodę. Następna warstwa, jeśli występuje, może być układana na dodatkowym ruszcie poprzecznym, aby ograniczyć mostki cieplne w miejscach drewnianych słupków.
Typowy błąd egzaminacyjny
Na ilustracjach egzaminacyjnych metoda „na wcisk” jest rozpoznawalna po tym, że płyty wełny znajdują się między pionowymi elementami szkieletu, a nie na ruszcie elewacyjnym ani na warstwie wykończeniowej.