Cęgi to ręczne narzędzie szczękowe stosowane m.in. przy wykonywaniu elementów osłon izolacji technicznych z blachy. Służą do chwytania, dociskania, zaginania, formowania lub punktowego odkształcania cienkich elementów metalowych. W pracach blacharskich przy płaszczach ochronnych pomagają wykonywać drobne operacje montażowe i wykończeniowe bez użycia dużych maszyn.
Zastosowanie w izolacjach technicznych
Podczas wykonywania płaszczy ochronnych z blachy cęgi mogą być używane do:
- doginania krawędzi blachy,
- dociskania zakładów i połączeń,
- formowania małych fragmentów osłon,
- poprawiania kształtu elementów po trasowaniu, cięciu lub żłobieniu,
- chwytania i przytrzymywania elementów podczas montażu.
W zależności od budowy szczęk cęgi mogą mieć różne przeznaczenie. Niektóre modele mają szczęki płaskie, inne zaokrąglone, profilowane albo wyposażone w elementy do zaciskania.
Jak rozpoznać cęgi?
Cęgi mają zwykle długie rękojeści i krótszą część roboczą ze szczękami. Długie ramiona zwiększają siłę nacisku, dzięki czemu można skutecznie dociskać lub odkształcać blachę. W pytaniach egzaminacyjnych istotne jest rozpoznanie kształtu narzędzia na rysunku, a nie tylko znajomość nazwy.
Różnica między cęgami a podobnymi narzędziami
Cęgi bywają mylone z kleszczami, szczypcami i kombinerkami. W praktyce nazwy te są podobne, ale w egzaminie należy stosować określenie zgodne z rysunkiem i przeznaczeniem narzędzia. Kombinerki są narzędziem uniwersalnym, szczypce służą głównie do precyzyjnego chwytania, a cęgi kojarzy się z silniejszym dociskiem, zaciskaniem lub kształtowaniem materiału.