Konstrukcja wsporcza to układ elementów stosowany w izolacjach przemysłowych do zamocowania płaszcza ochronnego w odpowiedniej odległości od izolowanego obiektu, np. rurociągu, zbiornika lub kanału. Jej zadaniem jest podtrzymanie płaszcza oraz utrzymanie wymaganej geometrii i odstępu od powierzchni izolacji.
Do czego służy?
Konstrukcja wsporcza:
- zapewnia stabilne oparcie dla płaszcza z blachy,
- utrzymuje właściwy dystans między obiektem izolowanym a płaszczem ochronnym,
- zapobiega odkształceniom płaszcza,
- ułatwia montaż blachy na obiektach o dużej średnicy,
- przenosi część obciążeń od płaszcza, np. ciężar własny, oddziaływanie wiatru lub drgań.
Jak ją rozpoznać na rysunku?
Na rysunkach technicznych konstrukcja wsporcza często jest przedstawiana jako elementy rozmieszczone promieniowo lub obwodowo wokół izolowanego obiektu. Mogą to być wsporniki, kątowniki, obejmy, pierścienie dystansowe albo inne elementy mocujące. Charakterystyczne jest to, że tworzą one podparcie płaszcza ochronnego i wyznaczają jego położenie względem obiektu.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Konstrukcja wsporcza nie jest konstrukcją wzmacniającą. Wzmacniająca zwiększa sztywność elementu, natomiast wsporcza przede wszystkim podpiera i utrzymuje płaszcz w wymaganej odległości. Nie należy jej też mylić z konstrukcją wahadłową, która umożliwia ruch lub kompensację przemieszczeń.
Przykład zastosowania
Przy izolowaniu dużego rurociągu płaszcz z blachy nie może opierać się przypadkowo na izolacji. Stosuje się więc konstrukcję wsporczą, która utrzymuje płaszcz w osi i chroni izolację przed zgnieceniem.