Korozja równomierna

Słownik kwalifikacji BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

Korozja równomierna to rodzaj korozji, w której ubytek materiału występuje mniej więcej jednakowo na całej powierzchni elementu metalowego. Na płaszczu ochronnym z blachy objawia się ogólnym zmatowieniem, przebarwieniem, nalotem rdzy lub stopniowym ścieńczeniem blachy na dużym obszarze, a nie tylko w pojedynczych punktach.

Jak ją rozpoznać?

Cechą charakterystyczną jest równomierne rozmieszczenie uszkodzeń. Nie występują głębokie lokalne dziury ani pojedyncze ogniska korozji. Cała powierzchnia wygląda podobnie: jest pokryta nalotem, utleniona lub ma jednakowy stopień zniszczenia.

W pytaniach egzaminacyjnych sformułowania typu: „uszkodzenia zachodzą równomiernie na całej powierzchni” albo „ubytek materiału na całej powierzchni” wskazują właśnie na korozję równomierną.

Różnica względem innych rodzajów korozji

  • Korozja wżerowa – tworzy miejscowe, głębokie wżery lub punktowe ubytki.
  • Korozja kontaktowa – powstaje na styku różnych metali w obecności elektrolitu, np. wilgoci.
  • Korozja naprężeniowa – rozwija się pod wpływem jednoczesnego działania środowiska korozyjnego i naprężeń w materiale.
  • Korozja równomierna – obejmuje całą powierzchnię w zbliżonym stopniu.

Znaczenie w izolacjach przemysłowych

Płaszcze ochronne z blachy zabezpieczają izolację przed uszkodzeniami mechanicznymi i warunkami atmosferycznymi. Korozja równomierna może stopniowo osłabiać blachę, obniżać trwałość płaszcza i prowadzić do konieczności wymiany elementów. Ogranicza się ją przez stosowanie blach ocynkowanych, powłok ochronnych, malowania oraz właściwy montaż zapobiegający zaleganiu wilgoci.