Zwijanie blachy to metoda kształtowania arkusza blachy polegająca na nadaniu mu formy cylindrycznej lub łukowej. W izolacjach przemysłowych wykorzystuje się ją m.in. do wykonywania płaszczy ochronnych na rurociągi, kanały, zbiorniki lub elementy izolowane cieplnie.
Na czym polega zwijanie?
Podczas zwijania płaski arkusz blachy jest stopniowo wyginany tak, aby uzyskać wymagany promień lub średnicę. Efektem może być np. płaszcz w kształcie rury, półobejmy albo segmentu cylindrycznego. Krawędzie blachy mogą być później łączone przez zakład, zamek blacharski, nity, wkręty lub opaski.
Gdzie stosuje się zwijanie?
Zwijanie stosuje się przy wykonywaniu:
- płaszczy ochronnych izolacji rurociągów,
- osłon cylindrycznych,
- segmentów kolan i redukcji,
- elementów obudów z blachy.
Jak rozpoznać metodę zwijania na rysunku?
Charakterystyczną cechą jest widoczny zwinięty arkusz blachy tworzący kształt zbliżony do cylindra. Blacha jest zakrzywiona na całej szerokości, a jej krawędzie mogą zachodzić na siebie lub tworzyć podłużne połączenie.
Czego nie mylić ze zwijaniem?
- Rozwijanie oznacza zwykle wyznaczenie płaskiego wykroju elementu przestrzennego.
- Walcowanie to ogólnie obróbka materiału między walcami, często kojarzona ze zmianą grubości lub kształtu materiału.
- Rowkowanie polega na wykonywaniu rowków lub przetłoczeń, a nie na zwijaniu arkusza w cylinder.
W pytaniach egzaminacyjnych, jeśli rysunek pokazuje blachę uformowaną w rurę lub płaszcz cylindryczny, najczęściej chodzi o metodę zwijania.