Korozja biologiczna drewna to proces niszczenia drewna przez organizmy żywe, głównie grzyby, pleśnie, bakterie oraz owady techniczne szkodniki drewna. W odróżnieniu od korozji metali nie jest to reakcja elektrochemiczna, lecz biologiczny rozkład materiału.
Drewno jest materiałem pochodzenia organicznego, dlatego w sprzyjających warunkach może stać się pożywką dla mikroorganizmów i owadów. Największe znaczenie ma tutaj wilgoć. Drewno zawilgocone, źle wentylowane lub mające kontakt z gruntem jest szczególnie narażone na degradację.
Objawy korozji biologicznej
Do typowych objawów należą:
- przebarwienia, sinizna lub naloty pleśni,
- mięknięcie i kruszenie się drewna,
- pękanie oraz utrata wytrzymałości,
- otwory wylotowe i chodniki po owadach,
- charakterystyczny zapach stęchlizny.
Skutki dla konstrukcji
Korozja biologiczna może obniżyć nośność elementów drewnianych, np. belek, słupów, krokwi lub wiązarów. W skrajnych przypadkach prowadzi do konieczności wymiany uszkodzonych części konstrukcji.
Zapobieganie
Podstawowe sposoby ochrony to:
- stosowanie suchego drewna konstrukcyjnego,
- zapewnienie wentylacji,
- odizolowanie drewna od wilgoci i gruntu,
- wykonanie impregnacji ochronnej,
- regularna kontrola stanu elementów drewnianych.
W pytaniach egzaminacyjnych impregnacja drewna najczęściej oznacza właśnie zabezpieczenie przed korozją biologiczną.