Wrąb czołowy

Słownik kwalifikacji BUD.08 - Montaż konstrukcji budowlanych

Co to jest wrąb czołowy?

Wrąb czołowy to tradycyjne połączenie ciesielskie stosowane w konstrukcjach drewnianych, szczególnie w więźbach dachowych i wiązarach. Służy do oparcia oraz połączenia elementu ukośnego, np. krokwi, z elementem poziomym, np. belką wiązarową.

W pytaniach egzaminacyjnych wrąb czołowy często pojawia się przy schemacie trójkątnego wiązara: dolny element poziomy to belka wiązarowa, a ukośne elementy to krokwie. Miejsce ich styku przy podporze wykonuje się właśnie na wrąb czołowy.

Zastosowanie

Wrąb czołowy stosuje się do:
- połączenia krokwi z belką wiązarową,
- przenoszenia sił z elementu ukośnego na poziomy,
- zapewnienia stabilnego oparcia krokwi,
- ograniczenia przesuwania się elementów względem siebie.

Cechy połączenia

Charakterystyczne dla wrębu czołowego jest wykonanie odpowiedniego nacięcia w drewnie, dzięki któremu elementy mogą się wzajemnie oprzeć. Połączenie może być dodatkowo wzmacniane łącznikami, np. śrubami, gwoździami, klamrami lub płytkami stalowymi, zależnie od projektu.

Jak rozpoznać na rysunku?

Jeżeli rysunek pokazuje krokiew opartą dolnym końcem na belce wiązarowej, a pytanie dotyczy rodzaju połączenia tych dwóch elementów, najczęściej chodzi o wrąb czołowy.

Czego nie mylić?

  • Zwidłowanie stosuje się, gdy jeden element obejmuje drugi jak widełki.
  • Czop i gniazdo polega na wsunięciu czopa jednego elementu w otwór drugiego.
  • Nakładka oznacza łączenie elementów za pomocą dodatkowego elementu przykrywającego lub wzmacniającego złącze.