Korozja elektrochemiczna w instalacji centralnego ogrzewania
Słownik kwalifikacji BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
Korozja elektrochemiczna powstaje wtedy, gdy w jednej instalacji połączone są różne metale, a między nimi znajduje się elektrolit, czyli np. woda instalacyjna. Tworzy się wtedy ogniwo galwaniczne: metal mniej szlachetny ulega przyspieszonemu niszczeniu.
Aluminium i miedź
W instalacjach centralnego ogrzewania szczególnie niekorzystne jest łączenie grzejników aluminiowych z przewodami miedzianymi. Miedź jest metalem bardziej szlachetnym niż aluminium. W takim układzie aluminium może pełnić rolę anody i ulegać korozji.
Skutki mogą być następujące:
- perforacja elementów aluminiowych,
- powstawanie osadów i zanieczyszczeń w wodzie grzewczej,
- zapowietrzanie instalacji,
- spadek sprawności ogrzewania,
- przecieki i awarie grzejników.
Jak ogranicza się ryzyko korozji?
W praktyce unika się bezpośredniego łączenia materiałów tworzących niekorzystne pary galwaniczne. Stosuje się też odpowiednią jakość wody instalacyjnej, inhibitory korozji, odpowietrzanie oraz separację materiałów, jednak na egzaminie zawodowym najważniejsza zasada brzmi: nie należy łączyć grzejników aluminiowych z przewodami miedzianymi.
Zapamiętaj
Jeżeli pytanie dotyczy instalacji c.o. i materiałów: aluminium + miedź, poprawnym skojarzeniem jest korozja elektrochemiczna. Dlatego grzejników aluminiowych nie należy łączyć z rurami miedzianymi.