Łączniki rurowo-kołnierzowe

Słownik kwalifikacji BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych

Łączniki rurowo-kołnierzowe służą do połączenia rury bez kołnierza, np. rury PVC, PE lub żeliwnej, z elementem armatury zakończonym kołnierzem. Typowym przykładem jest montaż zasuwy kołnierzowej w sieci wodociągowej wykonanej z rur PVC.

Zastosowanie

Łącznik rurowo-kołnierzowy stosuje się wtedy, gdy z jednej strony mamy przewód rurowy, a z drugiej element z kołnierzem, np.:

  • zasuwę kołnierzową,
  • hydrant,
  • zawór zwrotny,
  • przepustnicę,
  • wodomierz lub inny element armatury kołnierzowej.

W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest skojarzenie: rura PVC + zasuwa kołnierzowa = łączniki rurowo-kołnierzowe.

Budowa i zasada połączenia

Łącznik ma zwykle:

  • część rurową obejmującą lub mocującą rurę,
  • część kołnierzową skręcaną śrubami z kołnierzem armatury,
  • uszczelnienie zapewniające szczelność połączenia.

Dzięki temu nie trzeba wykonywać kołnierza bezpośrednio na rurze PVC. Łącznik pełni funkcję przejścia między systemem rur a armaturą kołnierzową.

Czego nie mylić?

  • Króciec dwukołnierzowy ma kołnierze z obu stron i łączy dwa elementy kołnierzowe.
  • Króciec jednokołnierzowy ma jeden kołnierz, ale nie jest typowym elementem do bezpośredniego montażu zasuwy w rurociągu PVC.
  • Łącznik rurowy łączy rury, ale nie zapewnia przejścia na kołnierz.

Dlatego poprawnym elementem do montażu zasuwy kołnierzowej w sieci z rur PVC jest łącznik rurowo-kołnierzowy.