Połączenia kołnierzowe
Słownik kwalifikacji BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
Połączenie kołnierzowe to rozłączne połączenie rurociągu, armatury lub urządzenia wykonane za pomocą dwóch kołnierzy skręconych śrubami. Między kołnierzami umieszcza się uszczelkę, która zapewnia szczelność połączenia.
Gdzie się je stosuje?
Połączenia kołnierzowe są typowe dla instalacji i sieci z rur stalowych, szczególnie przy większych średnicach. W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się zasada: armaturę zaporową dla rur stalowych o średnicy powyżej 500 mm łączy się kołnierzowo.
Stosuje się je m.in. przy:
- zasuwach,
- zaworach kołnierzowych,
- przepustnicach,
- pompach,
- wodomierzach przemysłowych,
- elementach wymagających demontażu do kontroli lub naprawy.
Dlaczego nie gwint, klejenie ani zaprasowywanie?
Dla rur stalowych o bardzo dużej średnicy połączenia gwintowane są niepraktyczne i niewystarczające. Klejenie dotyczy głównie wybranych tworzyw sztucznych, a zaprasowywanie stosuje się przede wszystkim w instalacjach o mniejszych średnicach. Połączenie kołnierzowe daje dużą wytrzymałość, szczelność i możliwość rozkręcenia.
Najważniejsze elementy połączenia
- dwa kołnierze,
- śruby z nakrętkami,
- uszczelka,
- odpowiednie ustawienie osi rur i armatury,
- równomierne dokręcenie śrub.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu występują rury stalowe dużej średnicy i armatura zaporowa, najczęściej właściwą odpowiedzią są połączenia kołnierzowe.