Próba szczelności instalacji wodociągowej służy do sprawdzenia, czy wykonane przewody, złączki i armatura nie przeciekają pod ciśnieniem. Wykonuje się ją przed zakryciem przewodów, zabudową bruzd, szybów instalacyjnych, malowaniem oraz izolowaniem rur.
Kiedy można rozpocząć próbę?
Instalację można testować po:
- napełnieniu jej wodą,
- odpowietrzeniu przewodów,
- wstępnym sprawdzeniu połączeń,
- potwierdzeniu, że w miejscach łączeń nie występuje roszenie, kapanie ani widoczny przeciek.
W pytaniach egzaminacyjnych poprawne jest więc wskazanie, że szczelność można testować po napełnieniu systemu i potwierdzeniu braku roszenia w miejscach łączeń.
Dlaczego nie po zakryciu lub izolowaniu rur?
Zakrycie bruzd, szybów instalacyjnych albo zaizolowanie rur przed próbą jest błędem. W razie nieszczelności dostęp do przewodów byłby utrudniony, a naprawa wymagałaby kucia, demontażu obudów lub usuwania izolacji.
Na czym polega kontrola?
Podczas próby obserwuje się instalację i kontroluje wskazania manometru. Szczególną uwagę zwraca się na:
- złączki i kształtki,
- połączenia gwintowane, zaprasowywane, zgrzewane lub lutowane,
- armaturę odcinającą,
- przejścia przez przegrody budowlane.
Kolejność prac
Typowa kolejność to: montaż instalacji, napełnienie i odpowietrzenie, wstępna kontrola połączeń, próba szczelności, usunięcie ewentualnych usterek, ponowna kontrola, a dopiero potem zakrycie przewodów, izolowanie, płukanie i czynności odbiorowe.