Próba szczelności sieci ciepłowniczej służy do sprawdzenia, czy wykonane przewody, połączenia, armatura i elementy sieci nie wykazują przecieków przy wymaganym ciśnieniu próbnym. Jest to jeden z podstawowych odbiorów technicznych przed zasypaniem przewodów lub przekazaniem sieci do eksploatacji.
Warunki prawidłowego wykonania próby
Aby wynik próby był wiarygodny, rurociąg musi być odpowiednio przygotowany. Najważniejsze jest:
- całkowite napełnienie przewodu wodą,
- dokładne odpowietrzenie rurociągu,
- zastosowanie sprawnego manometru,
- odcięcie badanego odcinka od pozostałej części instalacji lub sieci,
- kontrola połączeń, spoin, kołnierzy i armatury.
Obecność powietrza w przewodzie może zafałszować wynik próby. Powietrze jest ściśliwe, dlatego podczas podnoszenia ciśnienia może powodować wahania wskazań manometru i utrudniać ocenę szczelności.
Na czym polega próba?
Badany odcinek sieci napełnia się wodą, odpowietrza, a następnie podnosi ciśnienie do wartości określonej w dokumentacji technicznej lub wymaganiach odbiorowych. Przez określony czas obserwuje się wskazania manometru oraz sprawdza, czy nie występują przecieki.
Kiedy wynik uznaje się za pozytywny?
Próba jest pozytywna, gdy:
- nie stwierdzono wycieków,
- nie występują trwałe spadki ciśnienia ponad dopuszczalną wartość,
- połączenia i armatura pozostają szczelne,
- rurociąg był prawidłowo napełniony i odpowietrzony.
W pytaniach egzaminacyjnych należy pamiętać, że dla poprawnego sprawdzenia szczelności kluczowe jest odpowietrzenie przewodów.