Ujęcie wód powierzchniowych służy do poboru wody z otwartych zbiorników lub cieków wodnych, takich jak rzeka, jezioro, kanał albo zbiornik retencyjny. Woda pobierana jest bezpośrednio z warstwy powierzchniowej lub z określonej głębokości za pomocą czerpni, przewodów doprowadzających i komór ujęciowych.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na rysunkach egzaminacyjnych ujęcie wód powierzchniowych zwykle pokazuje:
- otwarty ciek lub zbiornik wodny,
- komory lub studnie ujęciowe zlokalizowane przy brzegu albo w pobliżu zbiornika,
- przewody doprowadzające wodę do pompowni lub stacji uzdatniania,
- kierunek przepływu wody od zbiornika do instalacji technologicznej.
W odróżnieniu od ujęć głębinowych nie widać tu typowej studni wierconej sięgającej głębokich warstw wodonośnych. W odróżnieniu od ujęć źródlanych woda nie wypływa naturalnie ze źródła. Nie jest to też ujęcie infiltracyjne, w którym woda powierzchniowa najpierw przesącza się przez grunt i dopiero potem jest pobierana ze studni.
Cechy eksploatacyjne
Wody powierzchniowe są bardziej narażone na zanieczyszczenia biologiczne, zawiesiny, zmętnienie i zmiany temperatury. Dlatego zwykle wymagają intensywniejszego uzdatniania, np. cedzenia, koagulacji, filtracji i dezynfekcji.
Zapamiętaj
Jeżeli schemat pokazuje pobór wody bezpośrednio z rzeki, jeziora lub zbiornika otwartego, poprawnym określeniem jest ujęcie wód powierzchniowych.