Układ promienisty sieci ciepłowniczej
Słownik kwalifikacji BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
Układ promienisty to sposób prowadzenia sieci ciepłowniczej, w którym przewody rozchodzą się od źródła ciepła lub głównej magistrali do odbiorców w postaci kolejnych odgałęzień. Nie tworzą one zamkniętych pętli ani pierścieni.
Cechy charakterystyczne
- sieć ma wyraźny kierunek zasilania: od źródła do odbiorców,
- przewody boczne odchodzą od przewodu głównego,
- brak połączeń obwodowych między końcowymi odcinkami sieci,
- każdy odbiorca jest zasilany zwykle z jednej strony,
- awaria na przewodzie głównym może odciąć większą liczbę odbiorców.
Jak rozpoznać na rysunku?
Schemat układu promienistego przypomina drzewo lub wachlarz: od jednego punktu wychodzi główny przewód, a od niego kolejne gałęzie. Końce przewodów nie łączą się ze sobą.
Zalety
- prosta budowa,
- mniejsze koszty wykonania niż w układach pierścieniowych,
- łatwe projektowanie i czytelny przebieg przewodów.
Wady
- mniejsza niezawodność zasilania,
- brak możliwości doprowadzenia ciepła inną drogą w razie awarii,
- końcowe odcinki sieci mogą być bardziej narażone na spadki parametrów.
Porównanie
W układzie pierścieniowym przewody tworzą zamkniętą pętlę, co pozwala zasilać odbiorców z dwóch stron. W układzie promienistym takiej rezerwy nie ma — zasilanie odbywa się jedną trasą.