Wentylacja grawitacyjna
Słownik kwalifikacji BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
Wentylacja grawitacyjna to naturalny sposób wymiany powietrza w budynku. Działa dzięki różnicy gęstości powietrza wewnętrznego i zewnętrznego oraz dzięki ciągowi w przewodach wentylacyjnych.
Zasada działania
Ciepłe, zużyte powietrze z pomieszczeń unosi się i wypływa kanałami wentylacyjnymi ponad dach. W jego miejsce napływa świeże powietrze z zewnątrz, np. przez nawiewniki okienne, szczeliny lub specjalne otwory nawiewne.
Cechy wentylacji grawitacyjnej
Wentylacja grawitacyjna:
- nie wymaga wentylatorów do normalnej pracy,
- wykorzystuje pionowe kanały wentylacyjne,
- jest zależna od warunków atmosferycznych,
- działa najlepiej przy większej różnicy temperatury między wnętrzem a otoczeniem,
- może działać słabo latem, gdy różnica temperatur jest mała.
Jak odróżnić ją od mechanicznej?
Na schemacie wentylacji grawitacyjnej zwykle nie występuje rekuperator, centrala wentylacyjna ani wentylatory wymuszające przepływ powietrza. Widoczne są przede wszystkim kratki wentylacyjne i pionowe kanały wyprowadzone ponad dach.
Typowe zastosowanie
Wentylację grawitacyjną spotyka się w wielu budynkach mieszkalnych, szczególnie starszego typu. Stosuje się ją m.in. w kuchniach, łazienkach, toaletach i pomieszczeniach pomocniczych.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli instalacja działa bez urządzeń wymuszających przepływ powietrza, jest to wentylacja grawitacyjna. Jeżeli widoczny jest rekuperator lub wentylator, należy rozpoznać wentylację mechaniczną.