Zgrzewanie elektrooporowe
Słownik kwalifikacji BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
Zgrzewanie elektrooporowe to technologia łączenia rur i kształtek z tworzyw sztucznych, najczęściej z PE, za pomocą specjalnych kształtek z wbudowanym drutem oporowym. Do wykonania połączenia używa się zgrzewarki elektrooporowej, która podaje prąd o określonych parametrach.
Na czym polega proces?
W mufie, trójniku lub innej kształtce elektrooporowej znajduje się spirala grzejna. Po podłączeniu przewodów zgrzewarki spirala nagrzewa tworzywo, powodując miejscowe stopienie powierzchni rury i kształtki. Po ostygnięciu powstaje szczelne, trwałe połączenie.
Kolejność czynności
- docięcie rury prostopadle do osi,
- oczyszczenie i oskrobanie zewnętrznej warstwy rury,
- odtłuszczenie powierzchni,
- wsunięcie rur do kształtki na oznaczoną głębokość,
- unieruchomienie elementów,
- podłączenie przewodów zgrzewarki,
- uruchomienie programu zgrzewania,
- zachowanie czasu chłodzenia.
Jak rozpoznać tę technologię na egzaminie?
Charakterystyczne są: zgrzewarka elektrooporowa z przewodami, końcówki podłączane do kształtki oraz kształtka elektrooporowa, np. mufa. Nie jest to zgrzewanie polifuzyjne, ponieważ nie używa się tu płyty grzewczej ani kamieni grzewczych do nagrzewania końców rur.