Złączka zaprasowywana służy do trwałego łączenia rur wielowarstwowych, np. PEX-Alu-PEX, w instalacjach wodociągowych i grzewczych. Połączenie wykonuje się przez nasunięcie rury na króciec złączki i zaciśnięcie metalowej tulei za pomocą zaciskarki.
Budowa złączki zaprasowywanej
Typowa złączka zaprasowywana ma:
- korpus z mosiądzu, tworzywa lub stali,
- króciec wsuwany do wnętrza rury,
- uszczelki typu O-ring,
- metalową tuleję zaciskową,
- często otwory kontrolne, przez które widać, czy rura została wsunięta do końca.
Jak rozpoznać taką złączkę na rysunku?
Na egzaminie należy zwrócić uwagę przede wszystkim na tuleję zaprasowywaną. Jest to charakterystyczny cylindryczny element metalowy znajdujący się na końcu złączki. Odróżnia ją to od złączek skręcanych, gwintowanych lub zgrzewanych.
Wykonanie połączenia
Podstawowe czynności to:
1. prostopadłe przecięcie rury,
2. kalibracja i fazowanie końcówki,
3. wsunięcie rury do złączki do oporu,
4. kontrola głębokości wsunięcia,
5. zaprasowanie tulei odpowiednimi szczękami zaciskarki.
Ważne zasady
Do danego systemu rur należy stosować złączki, szczęki i narzędzia zgodne z zaleceniami producenta. Nie wolno zastępować zaprasowania dokręcaniem ani używać przypadkowych szczęk, ponieważ może to spowodować nieszczelność instalacji.