Beton prefabrykowany to betonowy element wykonany wcześniej w zakładzie produkcyjnym, a następnie dostarczony i zamontowany na budowie. W robotach wykończeniowych mogą to być np. prefabrykowane ściany, płyty lub elementy żelbetowe stanowiące podłoże pod malowanie, tapetowanie albo okładziny.
Cechy powierzchni prefabrykatów
Powierzchnie z betonu prefabrykowanego są często:
- gładkie i równe, ponieważ powstają w formach,
- zwarte i mało chłonne,
- czasem zabrudzone środkami antyadhezyjnymi, olejami szalunkowymi lub pyłem,
- po odpowiednim sezonowaniu mogą być niealkaliczne, czyli nie wymagają neutralizacji fluatami.
Przygotowanie pod tapetowanie
Jeżeli powierzchnia jest nowa, gładka, równa i niealkaliczna, nie ma potrzeby jej szpachlować ani wyrównywać. Najważniejsze jest usunięcie substancji mogących osłabić przyczepność kleju do tapet.
Dlatego przed nałożeniem kleju należy wykonać przede wszystkim:
- odpylenie,
- odtłuszczenie,
- ewentualne gruntowanie zgodnie z zaleceniami producenta kleju i tapety.
Dlaczego odtłuszczanie jest ważne?
Tłuszcz, olej szalunkowy lub pozostałości środków antyadhezyjnych tworzą warstwę oddzielającą. Klej nie wiąże wtedy prawidłowo z podłożem, co może powodować odspajanie tapety, pęcherze i słabą trwałość wykończenia.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy wybierać fluatowania, jeśli podłoże jest opisane jako niealkaliczne. Fluatowanie stosuje się do neutralizacji alkalicznego podłoża mineralnego, a nie do usuwania tłustych zabrudzeń.