Chłonność podłoża
Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Chłonność podłoża to zdolność materiału do wchłaniania wody lub spoiwa z nakładanej farby, gruntu, kleju albo masy szpachlowej. W robotach wykończeniowych ma duże znaczenie, ponieważ zbyt chłonne podłoże może pogorszyć jakość powłoki malarskiej.
Przykłady chłonnych podłoży
Do podłoży chłonnych zalicza się m.in.:
- płyty gipsowo-kartonowe,
- tynki gipsowe,
- gładzie gipsowe,
- tynki cementowo-wapienne,
- beton komórkowy.
Płyta gipsowo-kartonowa przed pierwszym malowaniem wymaga szczególnej uwagi, ponieważ jej powierzchnia może nierównomiernie wchłaniać farbę, zwłaszcza w miejscach spoinowania i szpachlowania.
Skutki zbyt dużej chłonności
Jeżeli podłoże nie zostanie odpowiednio przygotowane, mogą wystąpić:
- smugi i plamy po malowaniu,
- nierównomierny kolor powłoki,
- większe zużycie farby,
- słabsza przyczepność powłoki,
- szybkie wysychanie farby podczas nakładania.
Jak zmniejsza się chłonność?
Chłonność zmniejsza się przez gruntowanie, czyli naniesienie odpowiedniego preparatu gruntującego. Grunt wnika w podłoże, wzmacnia je, ogranicza pylenie i wyrównuje nasiąkliwość powierzchni.
Przed gruntowaniem podłoże powinno być:
- suche,
- czyste,
- odpylone,
- stabilne,
- wolne od tłuszczu i luźnych fragmentów.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie: „zmniejszyć chłonność płyty gipsowo-kartonowej przed malowaniem”, właściwą czynnością jest nałożenie gruntownika, a nie szlifowanie, przecieranie szmatką ani samo szpachlowanie.