Dwuwarstwowe opłytowanie g-k

Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych

Dwuwarstwowe opłytowanie g-k polega na zamocowaniu do konstrukcji, najczęściej stalowej z profili, dwóch warstw płyt gipsowo-kartonowych. Stosuje się je w ściankach działowych, przedściankach i obudowach, gdy wymagana jest większa sztywność, lepsza izolacyjność akustyczna albo wyższa odporność ogniowa.

Zasady montażu

Przy układzie dwuwarstwowym ważne jest, aby:

  • pierwsza warstwa była prawidłowo przymocowana do rusztu,
  • druga warstwa była mocowana dłuższymi wkrętami, ponieważ musi przejść przez płytę zewnętrzną i zakotwić się w profilu,
  • spoiny drugiej warstwy były przesunięte względem spoin pierwszej warstwy,
  • zachować wymagany rozstaw wkrętów dla każdej warstwy.

W typowych rozwiązaniach pierwszą warstwę można mocować rzadziej, ponieważ zostanie przykryta drugą warstwą. Warstwa zewnętrzna musi być przykręcona gęściej, ponieważ odpowiada za ostateczną stabilność i jakość powierzchni okładziny.

Jak czytać dane z tabeli?

Jeżeli pytanie dotyczy drugiej warstwy poszycia, należy odszukać w tabeli wiersz dla układu dwuwarstwowego i kolumnę dotyczącą 2. warstwy. Dla układu dwuwarstwowego najczęściej podaje się osobno:

  • długość wkrętu dla pierwszej warstwy,
  • maksymalny rozstaw wkrętów dla pierwszej warstwy,
  • długość wkrętu dla drugiej warstwy,
  • maksymalny rozstaw wkrętów dla drugiej warstwy.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli tabela podaje dla układu dwuwarstwowego w drugiej warstwie rozstaw wkrętów 25 cm, to jest to wartość maksymalna. Nie należy wybierać długości wkrętu, np. 35 mm, ponieważ pytanie dotyczy rozstawu, a nie długości.