Farba klejowa

Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych

Farba klejowa to tradycyjna farba wodna, w której spoiwem jest klej organiczny, np. klej roślinny lub zwierzęcy. Stosuje się ją głównie do malowania ścian i sufitów wewnątrz pomieszczeń suchych.

Najważniejsza cecha egzaminacyjna

Farby klejowe charakteryzują się bardzo wysoką paroprzepuszczalnością, czyli dobrze przepuszczają parę wodną przez powłokę malarską. Dlatego w pytaniach porównujących farby winylowe, emulsyjne, klejowe i olejowe poprawną odpowiedzią jest zwykle farba klejowa.

Zalety

  • bardzo dobra zdolność przepuszczania pary wodnej,
  • matowa, naturalna powłoka,
  • łatwe przygotowanie i nakładanie,
  • dobra przyczepność do podłoży mineralnych, jeśli są odpowiednio przygotowane.

Wady

  • mała odporność na wodę i zmywanie,
  • niższa trwałość niż farb emulsyjnych lub lateksowych,
  • nie nadaje się do pomieszczeń wilgotnych, np. łazienek,
  • może ulegać zabrudzeniom i ścieraniu.

Porównanie z innymi farbami

Farby olejne tworzą szczelną, mało paroprzepuszczalną powłokę. Farby winylowe i typowe emulsyjne są praktyczniejsze użytkowo, ale zwykle mają mniejszą paroprzepuszczalność niż farby klejowe. W robotach wykończeniowych dobór farby zależy więc od wymagań: oddychalność podłoża, odporność na zabrudzenia, zmywalność i warunki wilgotnościowe pomieszczenia.