Farba wapienna to mineralna farba, w której spoiwem jest wapno, najczęściej w postaci wodorotlenku wapnia Ca(OH)₂. Stosuje się ją głównie na podłożach mineralnych, np. tynkach wapiennych, cementowo-wapiennych, cegle lub kamieniu.
Na czym polega wiązanie?
Farba wapienna nie wiąże przez zwykłe odparowanie wody ani przez utlenienie. Jej spoiwo twardnieje w wyniku karbonizacji, czyli reakcji wodorotlenku wapnia z dwutlenkiem węgla z powietrza:
Ca(OH)₂ + CO₂ → CaCO₃ + H₂O
W wyniku tej reakcji powstaje węglan wapnia CaCO₃, który tworzy trwałą, mineralną powłokę malarską.
Cechy farb wapiennych
- są paroprzepuszczalne,
- mają charakter mineralny,
- dobrze współpracują z tradycyjnymi tynkami wapiennymi,
- wykazują wysoką alkaliczność, co ogranicza rozwój mikroorganizmów,
- wymagają odpowiedniego podłoża i warunków schnięcia.
Ważne na egzaminie
Proces wiązania farby wapiennej to karbonizacja pod wpływem dwutlenku węgla z powietrza. Nie należy mylić go z:
- odparowaniem rozpuszczalnika – typowym dla wysychania niektórych farb,
- nawodnieniem siarczanu wapnia – związanym z gipsem,
- utlenieniem spoiwa – charakterystycznym np. dla farb olejnych.