Klej reaktywny dwuskładnikowy
Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Klej reaktywny dwuskładnikowy to klej, który wiąże w wyniku reakcji chemicznej zachodzącej po wymieszaniu dwóch składników: bazy i utwardzacza. Stosuje się go m.in. do przyklejania parkietów, posadzek drewnianych i innych materiałów wymagających mocnego połączenia z podłożem.
Cechy kleju reaktywnego dwuskładnikowego
Najważniejsze właściwości tego kleju to:
- wysoka wytrzymałość spoiny,
- dobre wiązanie z podłożem,
- brak lub niewielka zawartość wody,
- przydatność do wielu rodzajów parkietu,
- konieczność dokładnego wymieszania składników.
Ponieważ klej wiąże chemicznie, czas jego użycia po wymieszaniu jest ograniczony. Należy przygotowywać tylko taką ilość, jaką można zużyć w czasie podanym przez producenta.
Zastosowanie przy parkietach
Kleje reaktywne dwuskładnikowe są stosowane przy układaniu różnych rodzajów parkietu, np. mozaikowego, lamelowego i deszczułkowego. Po przyklejeniu parkietu należy zachować wymaganą przerwę technologiczną przed szlifowaniem.
Przykład
Jeżeli parkiet mozaikowy o grubości 8 mm został przyklejony klejem reaktywnym dwuskładnikowym, a tabela podaje dla tego zestawienia przerwę 3 dni, to szlifowanie można rozpocząć dopiero po upływie tego czasu.
Błędy wykonawcze
Do częstych błędów należą: niedokładne wymieszanie składników, przekroczenie czasu przydatności kleju do użycia oraz rozpoczęcie szlifowania przed związaniem kleju.