Obliczanie powierzchni figury złożonej
Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Figura złożona to kształt, którego nie da się obliczyć jednym prostym wzorem, np. jak prostokąta. W robotach wykończeniowych takie obliczenia są potrzebne przy wyznaczaniu powierzchni podłoża do gruntowania, malowania, układania płytek lub wykładzin.
Dwie podstawowe metody
Najczęściej stosuje się jedną z dwóch metod:
- podział na prostsze figury – dzieli się kształt na prostokąty lub kwadraty, oblicza ich pola i dodaje wyniki,
- odjęcie brakujących części – oblicza się pole dużego prostokąta obejmującego całą figurę, a następnie odejmuje pola wycięć.
Przykład
Jeżeli podłoże ma kształt litery „I”, można policzyć je jako sumę trzech prostokątów:
- górny pas: szerokość × wysokość,
- środkowy pas: szerokość × wysokość,
- dolny pas: szerokość × wysokość.
Dla wymiarów w centymetrach:
- górny prostokąt:
400 cm × 50 cm = 20 000 cm², - środkowy prostokąt:
100 cm × 150 cm = 15 000 cm², - dolny prostokąt:
400 cm × 100 cm = 40 000 cm².
Razem:
20 000 + 15 000 + 40 000 = 75 000 cm².
Ponieważ 10 000 cm² = 1 m², należy wykonać przeliczenie:
75 000 cm² : 10 000 = 7,5 m².
Ważne na egzaminie
Zawsze sprawdź jednostki podane na rysunku. Jeżeli wymiary są w centymetrach, a odpowiedzi w metrach kwadratowych, wynik trzeba przeliczyć z cm² na m².