Powierzchnię otworu okiennego oblicza się najczęściej jak pole prostokąta, czyli mnożąc szerokość przez wysokość otworu.
Wzór
P = a × b
Gdzie:
- P – powierzchnia otworu,
- a – szerokość otworu,
- b – wysokość otworu.
Odczyt wymiarów z rysunku
Na widoku ściany wymiary zwykle podawane są w centymetrach. Trzeba odczytać:
- szerokość okna z wymiarowania poziomego,
- wysokość okna z wymiarowania pionowego.
W przykładzie szerokość otworu okiennego wynosi 100 cm, a wysokość 90 cm.
Obliczenie
P = 100 cm × 90 cm = 9000 cm²
Ponieważ odpowiedzi podane są w metrach kwadratowych, należy przeliczyć jednostki:
1 m² = 10 000 cm²
9000 cm² = 0,90 m²
Najczęstszy błąd
Częstym błędem jest odczytanie wymiarów położenia okna, np. odległości od podłogi lub od ściany bocznej, zamiast rzeczywistych wymiarów otworu. Do powierzchni otworu bierze się tylko jego szerokość i wysokość, a nie odległości montażowe.