Odporność ogniowa zabudowy gipsowo-kartonowej oznacza zdolność przegrody, sufitu lub obudowy poddasza do zachowania wymaganych właściwości podczas pożaru przez określony czas. W suchej zabudowie uzyskuje się ją głównie przez dobór odpowiednich płyt, liczby warstw oraz poprawne wykonanie rusztu i spoin.
Jakie płyty stosuje się do zwiększenia odporności ogniowej?
Do zabudów wymagających podwyższonej odporności ogniowej stosuje się płyty oznaczone literą F, czyli płyty ogniochronne:
- GKF – płyta gipsowo-kartonowa ogniochronna,
- GKFI – płyta gipsowo-kartonowa ogniochronna i impregnowana, stosowana tam, gdzie oprócz ogniochronności wymagana jest podwyższona odporność na wilgoć.
W pytaniach egzaminacyjnych, jeśli mowa tylko o zwiększeniu odporności ogniowej, najczęściej właściwą odpowiedzią jest GKF.
Podwójne opłytowanie
Podwójne opłytowanie polega na zamocowaniu dwóch warstw płyt g-k. Takie rozwiązanie:
- zwiększa odporność ogniową przegrody,
- poprawia sztywność zabudowy,
- może poprawić izolacyjność akustyczną,
- ogranicza ryzyko szybkiego uszkodzenia konstrukcji podczas pożaru.
Na poddaszach płyty GKF stosuje się często razem z izolacją z wełny mineralnej, która również jest materiałem niepalnym i poprawia parametry przegrody.
Ważne na egzaminie
Nie należy mylić oznaczeń:
- GKB – zwykła płyta g-k,
- GKBI – płyta impregnowana, do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności,
- GKF – płyta ogniochronna,
- GKFI – płyta ogniochronna i impregnowana.
Jeżeli celem jest odporność ogniowa, kluczowa jest litera F.