Odporność powłoki malarskiej na światło

Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych

Odporność powłoki malarskiej na światło oznacza zdolność farby po wyschnięciu do zachowania pierwotnej barwy pod wpływem promieniowania świetlnego, zwłaszcza promieniowania UV. Powłokę uważa się za odporną na działanie światła, jeżeli pod jego wpływem nie pojawia się płowienie, czyli blaknięcie lub utrata intensywności koloru.

Co to jest płowienie?

Płowienie to zmiana barwy powłoki malarskiej polegająca na jej rozjaśnieniu, wyblaknięciu albo utracie nasycenia koloru. Najczęściej występuje na powierzchniach narażonych na silne nasłonecznienie, np. przy oknach, na elewacjach lub w pomieszczeniach z dużą ekspozycją na światło dzienne.

Od czego zależy odporność na światło?

Na odporność powłoki malarskiej na światło wpływają przede wszystkim:

  • rodzaj i jakość pigmentów zastosowanych w farbie,
  • rodzaj spoiwa farby,
  • przeznaczenie farby: wewnętrzna lub zewnętrzna,
  • intensywność i czas działania światła,
  • warunki eksploatacji powierzchni.

Pigmenty o słabej odporności na światło szybciej tracą barwę, dlatego farby przeznaczone na elewacje lub miejsca silnie nasłonecznione powinny mieć wysoką odporność na promieniowanie UV.

Czego nie należy mylić z płowieniem?

Płowienie dotyczy zmiany koloru. Nie jest tym samym co:

  • matowienie – utrata połysku,
  • pękanie – powstawanie rys i szczelin,
  • łuszczenie – odspajanie się powłoki od podłoża.

W pytaniach egzaminacyjnych odporność na światło najczęściej łączy się właśnie z brakiem płowienia.