Czym jest okładzina ścienna g-k wolnostojąca?
Okładzina ścienna g-k wolnostojąca to zabudowa wykonana z płyt gipsowo-kartonowych na szkielecie metalowym, który nie jest bezpośrednio kotwiony do istniejącej ściany na całej powierzchni. Konstrukcję tworzą najczęściej profile UW mocowane do podłogi i sufitu oraz profile CW ustawione pionowo.
Taki układ przypomina jednostronnie opłytowaną ściankę, ustawioną przed istniejącą ścianą. Między starą ścianą a zabudową może znajdować się przestrzeń instalacyjna albo izolacja, np. z wełny mineralnej.
Jak rozpoznać okładzinę wolnostojącą?
Cechy charakterystyczne:
- pionowe profile CW stoją w profilach UW,
- konstrukcja opiera się głównie na podłodze i suficie,
- brak uchwytów mocujących ruszt bezpośrednio do ściany,
- płyty g-k są mocowane do jednej strony szkieletu,
- możliwe jest pojedyncze lub podwójne opłytowanie.
Wolnostojąca a kotwiona
Okładzina kotwiona jest mocowana do istniejącej ściany za pomocą uchwytów, np. typu ES. Ruszt jest wtedy związany z podłożem ściennym.
Okładzina wolnostojąca tworzy niezależny szkielet przed ścianą. Stosuje się ją m.in. wtedy, gdy ściana jest nierówna, słaba, wymaga odsunięcia zabudowy albo trzeba poprowadzić instalacje.
Podwójne opłytowanie
Jeżeli na szkielecie zamontowano dwie warstwy płyt g-k, mówimy o podwójnym opłytowaniu. Zwiększa ono sztywność, izolacyjność akustyczną oraz odporność ogniową zabudowy.