Przerwa technologiczna parkietu
Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Przerwa technologiczna to wymagany czas oczekiwania między zakończeniem jednej czynności a rozpoczęciem następnej. Przy układaniu parkietu oznacza najczęściej czas między przyklejeniem parkietu do podłoża a jego dalszą obróbką, np. szlifowaniem lub cyklinowaniem.
Po co stosuje się przerwę technologiczną?
Przerwa jest potrzebna, aby klej uzyskał odpowiednią wytrzymałość, a parkiet ustabilizował się na podłożu. Zbyt wczesne szlifowanie może spowodować:
- przesuwanie się elementów parkietu,
- odspajanie klepek od podłoża,
- nierówności powierzchni,
- uszkodzenie świeżej spoiny klejowej,
- pogorszenie trwałości posadzki.
Od czego zależy długość przerwy?
Czas oczekiwania zależy przede wszystkim od:
- rodzaju zastosowanego kleju,
- grubości i rodzaju parkietu,
- wilgotności i temperatury w pomieszczeniu,
- chłonności podłoża,
- zaleceń producenta kleju.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli tabela podaje przerwę technologiczną dla parkietu mozaikowego grubości 8 mm i kleju reaktywnego dwuskładnikowego, należy odczytać wartość z przecięcia odpowiedniego wiersza i kolumny. W podanym przykładzie wynosi ona 3 dni.
Ważne na egzaminie
Nie należy zgadywać na podstawie samego rodzaju parkietu. Trzeba jednocześnie uwzględnić rodzaj kleju oraz typ parkietu, a następnie odczytać właściwą komórkę tabeli.