Pytania pomocnicze - BUD.11

Ponieważ spoiwo klejowe jest wrażliwe na działanie wody. Po zwilżeniu powłoka mięknie i można ją łatwiej zeskrobać.

Po potarciu na mokro powłoka może się rozmazywać, brudzić rękę lub łatwo odspajać od podłoża. Często ma też słabą odporność na mycie.

Najczęściej używa się szpachelki, skrobaka, pędzla lub wałka do zwilżania oraz gąbki do mycia podłoża.

Benzyna lakowa działa jako rozpuszczalnik do substancji tłustych, olejnych lub żywicznych. Powłoki klejowe zmiękcza głównie woda, a nie rozpuszczalniki organiczne.

Fluaty stosuje się do chemicznej obróbki i wzmacniania podłoży mineralnych, np. przy fluatowaniu. Nie służą do usuwania powłok klejowych.

Podłoże trzeba oczyścić z resztek kleju, pyłu i luźnych fragmentów. Po wyschnięciu można je zagruntować i przygotować do dalszego malowania lub okładzin.

Należy podzielić powierzchnię przez 100, a następnie pomnożyć przez stawkę za 100 m². Dla 75 m²: 75/100 × 250 zł = 187,50 zł.

Ponieważ 250 zł dotyczy 100 m², a nie każdej dowolnej powierzchni. Koszt trzeba proporcjonalnie przeliczyć do rzeczywistej powierzchni 75 m².

Oznacza koszt wykonania danej roboty na powierzchni 100 m². Przy innej powierzchni koszt oblicza się proporcjonalnie.

Koszt = powierzchnia × stawka / 100. W tym przypadku: 75 × 250 / 100 = 187,50 zł.

Jeśli 75 m² to 3/4 ze 100 m², to koszt powinien wynosić 3/4 stawki za 100 m². 3/4 z 250 zł to 187,50 zł.

Należy podzielić powierzchnię do pomalowania przez wydajność farby podaną w m²/l. Dla 300 m² i wydajności 15 m²/l potrzeba 300 ÷ 15 = 20 l farby.

Ilość potrzebnej farby w litrach dzieli się przez pojemność jednego opakowania. Jeśli potrzeba 20 l, a pojemnik ma 2,5 l, to potrzeba 20 ÷ 2,5 = 8 pojemników.

Liczbę pojemników mnoży się przez pojemność jednego pojemnika. W tym zadaniu zakupiono 10 × 2,5 l = 25 l farby.

Od liczby zakupionych pojemników odejmuje się liczbę pojemników potrzebnych do wykonania pracy. Zakupiono 10 pojemników, zużyto 8, więc pozostaną 2 pojemniki.

Wydajność informuje, jaką powierzchnię można pokryć 1 litrem farby. Pozwala określić potrzebną ilość materiału i uniknąć zakupu zbyt małej lub zbyt dużej ilości farby.

Należy pomnożyć liczbę rolek przez powierzchnię tapety przypadającą na jedną rolkę. W tym zadaniu: 3 × 5,3 m² = 15,9 m².

Od całkowitej ilości zakupionej tapety odejmuje się powierzchnię przeznaczoną do pokrycia. Tutaj: 15,9 m² − 15 m² = 0,9 m².

Obliczenia można poprawnie wykonać tylko wtedy, gdy wszystkie wartości są wyrażone w tej samej jednostce, np. w metrach kwadratowych. Mieszanie m² z cm² lub metrami bieżącymi prowadzi do błędów.

Oznacza pole, jakie można pokryć tapetą. W praktyce uwzględnia się szerokość i długość rolki, a wynik podaje się jako powierzchnię w m².

Nie zawsze. Przy tapetowaniu mogą powstać odpady wynikające z docinania, pasowania wzoru lub omijania otworów, dlatego często przewiduje się zapas materiału.

Faliste linie informują o odporności tapety na działanie wody podczas czyszczenia. Im więcej fal, tym większa odporność na mycie.

Oznaczenia mycia mają same faliste linie. Oznaczenia szorowania zawierają dodatkowo symbol szczotki.

Oznacza, że tapeta jest bardzo odporna na mycie. Można ją czyścić wilgotną szmatką lub gąbką zgodnie z zaleceniami producenta.

Nie. Odporność na mycie nie oznacza odporności na intensywne tarcie szczotką; do tego służy osobne oznaczenie ze szczotką.

Oznaczenia informują o sposobie klejenia, dopasowaniu wzoru, odporności na światło i metodzie czyszczenia. Pomagają dobrać tapetę do warunków użytkowania.

Sprawdzają się w miejscach narażonych na zabrudzenia, np. w korytarzach, pokojach dziecięcych i pomieszczeniach intensywnie użytkowanych.

Informuje, że tapeta ma fabrycznie naniesioną warstwę kleju. Przed przyklejeniem zwykle aktywuje się ją wodą zgodnie z instrukcją producenta.

Do zwykłej tapety klej nanosi się osobno na bryt lub na ścianę. Tapeta z warstwą kleju ma klej już na spodzie, więc wymaga jedynie aktywacji, najczęściej przez zwilżenie.

Określają sposób klejenia, odporność na mycie, sposób usuwania, odporność na światło i pasowanie wzoru. Pozwalają dobrać prawidłową technologię pracy.

Tapety zmywalne oznacza się zwykle symbolem falistej linii lub kilku fal. Liczba i układ fal informują o stopniu odporności na czyszczenie wodą.

Taka tapeta wymaga zwilżenia wodą lub środkiem do usuwania tapet przed zdjęciem ze ściany. Wilgoć rozmiękcza klej i ułatwia odspojenie brytów.

Zasadniczo nie wymaga osobnego nanoszenia kleju, ale należy stosować się do instrukcji producenta. Przy trudnych podłożach może być wymagane odpowiednie przygotowanie lub gruntowanie ściany.

Pełne słońce oznacza dobrą odporność tapety na działanie światła. Taka tapeta wolniej blaknie pod wpływem promieniowania słonecznego.

Półsłońce oznacza ograniczoną lub umiarkowaną odporność tapety na światło. Tapeta z takim symbolem nie powinna być stosowana w miejscach silnie nasłonecznionych.

Wpływa na trwałość koloru i wyglądu tapety. W pomieszczeniach mocno nasłonecznionych należy wybierać tapety o dobrej lub bardzo dobrej odporności na światło.

Oznaczenia znajdują się zwykle na etykiecie rolki tapety. Informują m.in. o odporności na światło, sposobie klejenia, zmywalności i metodzie usuwania tapety.

Piktogramy mogą określać odporność na zmywanie i szorowanie, sposób nakładania kleju, dopasowanie wzoru, kierunek klejenia oraz sposób zdejmowania tapety ze ściany.

Zwykle przedstawiają fragment tapety odrywany od podłoża. Różne symbole informują, czy tapetę można zdjąć na sucho, warstwowo albo po wcześniejszym namoczeniu.

Dowolne pasowanie oznacza, że kolejne bryty tapety można przyklejać bez dopasowywania wzoru na krawędziach. Zmniejsza to ilość odpadów i ułatwia tapetowanie.

Informują o sposobie klejenia, zmywalności, odporności na światło oraz pasowaniu wzoru. Pozwalają dobrać prawidłową technikę montażu.

Przy dowolnym pasowaniu wzoru nie trzeba zgrywać sąsiednich brytów. Przy pasowaniu prostym wzór musi schodzić się na tej samej wysokości na kolejnych pasach tapety.

Im większy raport wzoru i trudniejsze pasowanie, tym większy naddatek materiału trzeba przewidzieć. Tapety o dowolnym pasowaniu zwykle generują najmniej odpadów.

Raport to odległość, po której wzór na tapecie się powtarza. Jest podawany na etykiecie i pomaga obliczyć długość brytów oraz ilość potrzebnej tapety.

Bryty należy docinać z uwzględnieniem raportu wzoru, tak aby motyw na sąsiednich pasach był zgodny. Zwykle wymaga to większego naddatku długości.

Ponieważ nie są naklejane w brytach, lecz nanoszone na podłoże w postaci płynnej lub pastowatej masy metodą natrysku. Po wyschnięciu tworzą dekoracyjną powłokę.

Tapeta w rolce jest przyklejana pasami, czyli brytami. Tapeta natryskowa jest nanoszona urządzeniem natryskowym i tworzy jednolitą powierzchnię bez typowych połączeń brytów.

Podłoże powinno być suche, czyste, nośne, odpylone i odpowiednio zagruntowane. Ma to wpływ na przyczepność oraz równomierność uzyskanej struktury.

Rauhfaser to tapeta papierowa z dodatkiem włókien drzewnych, dająca charakterystyczną chropowatą strukturę. Zwykle po przyklejeniu jest malowana farbą.

Tapeta z włókna szklanego ma postać tkaniny lub siatki przyklejanej do ściany. Tapeta natryskowa jest masą nanoszoną natryskowo, najczęściej na bazie żywic syntetycznych.

Tapeta podkładowa służy do wyrównania, wzmocnienia lub przygotowania powierzchni pod właściwą tapetę albo powłokę dekoracyjną. Nie jest tym samym co tapeta natryskowa.

Ma chropowatą, nieregularną strukturę, która rozprasza światło i ukrywa drobne defekty ściany. Gładka tapeta papierowa podkreśla nierówności.

Nie w przypadku dużych ubytków i pęknięć. Maskuje tylko drobne nierówności, a większe uszkodzenia trzeba wcześniej naprawić.

Z dodatku drobnych włókien lub wiórków drzewnych umieszczonych między warstwami papieru. To one tworzą nierówną, ziarnistą powierzchnię.

Tak, jest często stosowana jako tapeta pod malowanie. Po przyklejeniu można ją pomalować farbą emulsyjną na wybrany kolor.

Podłoże powinno być suche, czyste, odpylone i stabilne. Większe ubytki trzeba zaszpachlować, a chłonne powierzchnie zagruntować.

Fototapety mają zwykle wyraźny nadruk i stosunkowo gładką powierzchnię. Nierówności podłoża mogą zniekształcać obraz i być widoczne.