Spoiwo organiczne
Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Czym są spoiwa organiczne?
Spoiwo organiczne to materiał wiążący, którego podstawowym składnikiem są związki organiczne, czyli pochodzenia roślinnego, zwierzęcego albo syntetycznego. Spoiwo odpowiada za połączenie składników materiału, przyczepność do podłoża oraz utworzenie zwartej powłoki lub masy.
W robotach wykończeniowych spoiwa organiczne występują m.in. w klejach, farbach, kitach, lakierach i masach powłokowych.
Przykłady spoiw organicznych
Do spoiw organicznych zalicza się m.in.:
- kleje roślinne, np. skrobiowe, celulozowe,
- kleje zwierzęce, np. kazeinowe,
- żywice syntetyczne, np. akrylowe, winylowe, alkidowe,
- bitumy, np. asfalty stosowane w izolacjach,
- spoiwa polimerowe stosowane w farbach i klejach dyspersyjnych.
W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest klej roślinny, ponieważ ma pochodzenie organiczne.
Czym różnią się od spoiw mineralnych?
Spoiwo organiczne należy odróżnić od spoiwa mineralnego, które ma charakter nieorganiczny. Spoiwa mineralne to np.:
- cement,
- wapno,
- gips,
- szkło wodne potasowe lub sodowe.
Dlatego w podanym pytaniu cement, wapno i szkło wodne potasowe nie są odpowiedziami poprawnymi.
Zastosowanie w wykończeniach
Spoiwo organiczne może występować w:
- klejach do tapet,
- farbach klejowych i kazeinowych,
- farbach emulsyjnych,
- lakierach,
- preparatach gruntujących,
- niektórych masach uszczelniających.
Zapamiętaj
Jeśli w odpowiedziach pojawia się klej roślinny, klej zwierzęcy, żywica albo polimer, najczęściej chodzi o spoiwo organiczne. Jeśli pojawia się cement, wapno, gips lub szkło wodne, są to spoiwa mineralne.