Tynk wapienny
Słownik kwalifikacji BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Co to jest tynk wapienny?
Tynk wapienny to wyprawa tynkarska, w której głównym spoiwem jest wapno. Może być wykonywany z zaprawy wapiennej przygotowanej z ciasta wapiennego, piasku i wody. Jest zaliczany do tynków mineralnych.
Tynki wapienne stosuje się przede wszystkim na ścianach i sufitach, szczególnie tam, gdzie ważna jest dobra paroprzepuszczalność, plastyczność zaprawy i tradycyjny charakter wykończenia.
Cechy tynku wapiennego
Najważniejsze właściwości:
- dobra urabialność i plastyczność,
- wolniejsze wiązanie niż w przypadku tynków cementowych,
- zdolność do przepuszczania pary wodnej,
- zasadowy odczyn ograniczający rozwój mikroorganizmów,
- możliwość stosowania w technikach dekoracyjnych, np. sgraffito.
Tynk wapienny twardnieje głównie przez karbonizację wapna, czyli reakcję wapna z dwutlenkiem węgla z powietrza. Proces ten przebiega stopniowo, dlatego tynk nie powinien być zbyt szybko wysuszany.
Zastosowanie w sgraffito
Tynk wapienny nadaje się do sgraffito, ponieważ przez pewien czas po nałożeniu pozostaje podatny na obróbkę. Można w nim wydrapywać wzory i odsłaniać warstwy o różnych kolorach. Dzięki temu dekoracja jest trwała i stanowi część tynku, a nie tylko cienką powłokę malarską.
Porównanie z innymi tynkami
- Akrylowy – cienkowarstwowy, elastyczny, nie jest typowym podłożem do sgraffito.
- Gipsowy – stosowany głównie wewnątrz, szybciej wiąże i jest mniej odpowiedni do tej techniki.
- Cementowy – jest twardszy i mniej plastyczny.
W pytaniach egzaminacyjnych sgraffito należy łączyć z tynkiem wapiennym.