Beton komórkowy
Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich
Beton komórkowy to lekki materiał budowlany o porowatej strukturze. W jego masie znajdują się liczne drobne pory powietrzne, dlatego ma mniejszą gęstość niż beton zwykły i lepszą izolacyjność cieplną.
W budownictwie często spotyka się nazwę autoklawizowany beton komórkowy lub skrót ABK. Popularnym przykładem wyrobów z betonu komórkowego są bloczki ścienne, np. typu Ytong.
Cechy betonu komórkowego
- ma małą masę objętościową,
- dobrze izoluje termicznie,
- łatwo się go docina i obrabia,
- jest stosowany głównie do murowania ścian,
- zwykle występuje jako materiał niezbrojony w postaci bloczków.
Beton komórkowy a beton zwykły
Beton zwykły ma zwartą strukturę i większą gęstość. Beton komórkowy ma strukturę porowatą, przez co jest lżejszy, ale zazwyczaj ma niższą wytrzymałość na ściskanie niż beton zwykły tej samej klasy konstrukcyjnej.
Beton komórkowy niezbrojony na rysunku
Na rysunkach budowlanych beton komórkowy oznacza się innym symbolem niż beton zwykły. Charakterystyczne są oznaczenia sugerujące porowatość materiału, np. drobne kółka lub znaki wypełniające pole przekroju. Jeżeli na rysunku nie ma oznaczeń prętów, siatek ani zbrojenia, przyjmuje się, że jest to beton niezbrojony.
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba więc odróżnić dwa elementy: rodzaj betonu, czyli zwykły lub komórkowy, oraz obecność albo brak zbrojenia.