Cegła dziurawka to ceramiczna cegła drążona, czyli posiadająca otwory zmniejszające jej masę i poprawiające izolacyjność cieplną. W zadaniach egzaminacyjnych rozpoznaje się ją głównie po widocznych, regularnych otworach w cegle.
Cechy charakterystyczne
- ma otwory przelotowe lub drążenia widoczne na powierzchni cegły,
- jest lżejsza od cegły pełnej,
- zużywa się do niej mniej materiału ceramicznego,
- stosowana jest głównie do ścian działowych i osłonowych,
- nie powinna być mylona z cegłą kratówką.
Zastosowanie
Cegła dziurawka jest często używana do wykonywania ścianek działowych, czyli przegród nienośnych wewnątrz budynku. Może być murowana na zaprawie cementowo-wapiennej lub innej zaprawie przewidzianej w dokumentacji.
Rozpoznawanie na rysunku
Na rysunku technicznym cegłę dziurawkę można rozpoznać po otworach widocznych na czole lub boku cegły. Jeżeli ścianka ma grubość równą szerokości cegły, zwykle oznacza to mur o grubości 1/2 cegły, czyli około 12 cm przy cegle tradycyjnej.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w odpowiedziach pojawiają się: dziurawka i kratówka, należy zwrócić uwagę na układ otworów. Dziurawka ma charakterystyczne drążenia, natomiast kratówka ma układ przypominający kratkę.