Gładź tynków zewnętrznych

Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich

Gładź tynków zewnętrznych to cienka, końcowa warstwa tynku, której zadaniem jest wyrównanie i wygładzenie powierzchni elewacji. Musi być odporna na działanie warunków atmosferycznych: deszczu, mrozu, zmian temperatury i wilgoci.

Z jakiej mieszanki wykonuje się gładź zewnętrzną?

Do wykonywania gładzi tynków zewnętrznych stosuje się przede wszystkim zaprawę cementowo-wapienną. Jest ona odpowiednia, ponieważ łączy zalety dwóch spoiw:

  • cement zapewnia wytrzymałość i odporność na wilgoć,
  • wapno poprawia urabialność, przyczepność i plastyczność zaprawy.

Dzięki temu tynk jest trwalszy i lepiej nadaje się do zastosowań na zewnątrz niż zaprawy wapienne lub gipsowe.

Dlaczego nie stosuje się zapraw gipsowych i anhydrytowych na zewnątrz?

Zaprawy gipsowe i anhydrytowe są wrażliwe na wilgoć. Pod wpływem wody mogą tracić wytrzymałość, pęcznieć lub ulegać uszkodzeniom. Dlatego stosuje się je głównie wewnątrz budynków, w pomieszczeniach suchych.

Zapamiętaj do egzaminu

Jeżeli pytanie dotyczy gładzi tynków zewnętrznych, najbezpieczniejszą odpowiedzią jest mieszanka cementowo-wapienna. Zaprawy gipsowe, anhydrytowe i wapienno-gipsowe nie są właściwe do typowych tynków zewnętrznych narażonych na wilgoć.