Izolacja przeciwwilgociowa lekka

Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich

Izolacja przeciwwilgociowa lekka chroni elementy budynku, np. ściany piwnic i ściany fundamentowe, przed wilgocią gruntową, która nie wywiera ciśnienia hydrostatycznego. Stosuje się ją tam, gdzie grunt jest przepuszczalny, a poziom wody gruntowej znajduje się poniżej posadowienia budynku.

Zastosowanie

Izolację lekką wykonuje się głównie na pionowych powierzchniach ścian piwnic i fundamentów oraz jako izolację poziomą oddzielającą mur od podciągania kapilarnego wilgoci.

Typowe warunki zastosowania:
- brak naporu wody gruntowej,
- grunt dobrze przepuszczalny, np. piaski,
- zabezpieczenie tylko przed wilgocią, a nie przed wodą pod ciśnieniem.

Materiały

W zadaniach egzaminacyjnych izolacja przeciwwilgociowa lekkiego typu dla ściany piwnicy jest najczęściej kojarzona z wykonaniem jej z dwóch warstw lepiku asfaltowego lub podobnej powłoki bitumicznej.

Ważne: folia kubełkowa nie jest zasadniczą izolacją przeciwwilgociową. Pełni głównie funkcję ochronną i drenażową, zabezpiecza właściwą izolację przed uszkodzeniem mechanicznym i ułatwia odprowadzenie wody.

Zasady wykonania

Podłoże pod izolację powinno być:
- równe,
- oczyszczone z pyłu i luźnych fragmentów,
- suche lub odpowiednio przygotowane zgodnie z wymaganiami materiału,
- zagruntowane, jeśli wymaga tego technologia.

Warstwy izolacji muszą być ciągłe, szczelne i połączone z izolacją poziomą. Szczególną uwagę zwraca się na naroża, styki ścian z ławami fundamentowymi oraz przejścia instalacyjne.