Obrzutka tynkarska

Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich

Obrzutka tynkarska to pierwsza, cienka warstwa tynku tradycyjnego nakładana na podłoże w celu poprawy przyczepności kolejnych warstw. Nazywa się ją także warstwą sczepną.

Obrzutkę wykonuje się zwykle z rzadkiej zaprawy cementowej lub cementowo-wapiennej. Nakłada się ją tak, aby nie tworzyła idealnie gładkiej powierzchni. Jej zadaniem jest stworzenie chropowatej warstwy, do której dobrze przyczepi się narzut tynku.

Kiedy stosuje się obrzutkę?

Obrzutka jest szczególnie ważna na podłożach:
- gładkich,
- mało nasiąkliwych,
- betonowych,
- trudnych do bezpośredniego tynkowania,
- narażonych na słabą przyczepność zaprawy.

Na bardzo gładkiej powierzchni tradycyjny tynk może się odspajać. Obrzutka ogranicza to ryzyko, ponieważ zwiększa szorstkość i przyczepność podłoża.

Jaką funkcję pełni obrzutka?

Obrzutka:
- poprawia związanie tynku z podłożem,
- wyrównuje chłonność powierzchni,
- zwiększa trwałość wyprawy tynkarskiej,
- zmniejsza ryzyko odpadania tynku.

Ważne na egzaminie

Jeżeli w pytaniu pojawia się problem tynkowania gładkiego podłoża, należy pamiętać, że głównym zagrożeniem jest odczepianie się tynku od podłoża. Jednym ze sposobów zapobiegania temu problemowi jest wykonanie obrzutki lub innej warstwy sczepnej.