Pozioma izolacja przeciwwilgociowa
Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich
Pozioma izolacja przeciwwilgociowa to warstwa zabezpieczająca budynek przed podciąganiem wilgoci z gruntu. Wykonuje się ją w poziomie, najczęściej na ławie fundamentowej, na ścianie fundamentowej albo między ścianą fundamentową a ścianą nadziemia.
Jej zadaniem jest przerwanie drogi, którą wilgoć mogłaby kapilarnie przemieszczać się w górę muru. Brak takiej izolacji może prowadzić do zawilgocenia ścian, odpadania tynków, rozwoju pleśni oraz pogorszenia izolacyjności cieplnej przegród.
Materiały stosowane do izolacji poziomej
Do poziomej izolacji przeciwwilgociowej stosuje się przede wszystkim materiały hydroizolacyjne, takie jak:
- papa asfaltowa,
- membrany bitumiczne,
- masy hydroizolacyjne przeznaczone do fundamentów.
W typowych pytaniach egzaminacyjnych z robót murarskich jako klasyczny materiał wskazuje się papę asfaltową.
Ważne zasady wykonania
Izolacja pozioma powinna być:
- ułożona na równym i oczyszczonym podłożu,
- ciągła na całej długości ściany,
- połączona z izolacją pionową fundamentów,
- zabezpieczona przed uszkodzeniem podczas dalszych robót.
Czego nie mylić?
Styropian i polistyren ekstrudowany, czyli XPS, są materiałami termoizolacyjnymi. Chronią przed stratami ciepła, ale nie zastępują poziomej izolacji przeciwwilgociowej. Folia paroizolacyjna służy głównie do ograniczania przenikania pary wodnej w przegrodach, np. dachach lub ścianach szkieletowych, a nie do izolowania ścian fundamentowych od wilgoci gruntowej.