Przyczepność tynku do podłoża

Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich

Przyczepność tynku do podłoża to zdolność zaprawy tynkarskiej do trwałego związania się ze ścianą lub sufitem. Jest jednym z podstawowych warunków poprawnego wykonania tynków tradycyjnych.

Jeżeli podłoże jest wyjątkowo gładkie, tynk nie ma odpowiedniej powierzchni zaczepienia. Zaprawa może początkowo wyglądać poprawnie, ale po wyschnięciu lub w czasie eksploatacji zacznie się odspajać, czyli odczepiać od podłoża.

Co pogarsza przyczepność tynku?

Najczęstsze przyczyny słabej przyczepności to:
- zbyt gładka powierzchnia, np. gładki beton,
- kurz, pył, tłuszcz lub resztki środków antyadhezyjnych,
- zbyt suche albo zbyt mokre podłoże,
- brak warstwy sczepnej,
- niewłaściwa zaprawa dobrana do podłoża.

Skutki słabej przyczepności

Słaba przyczepność może prowadzić do:
- odczepiania się tynku od ściany,
- powstawania pustych odgłosów przy opukiwaniu,
- odpadania płatów tynku,
- pękania w miejscach odspojenia.

W pytaniach egzaminacyjnych bardzo gładkie podłoże należy kojarzyć przede wszystkim z ryzykiem odspajania tynku, a nie z rysami skurczowymi czy wykwitami.

Jak poprawić przyczepność?

Przed tynkowaniem podłoże należy odpowiednio przygotować: oczyścić, odpylić, zwilżyć w razie potrzeby, uszorstnić lub zastosować warstwę sczepną, np. obrzutkę tynkarską. Dzięki temu zaprawa lepiej wiąże się z powierzchnią i tynk jest trwalszy.