Tynki surowe
Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich
Tynki surowe to najprostszy rodzaj tynków zwykłych. W klasyfikacji według liczby warstw zalicza się je do tynków jednowarstwowych, czyli wykonywanych z jednej warstwy zaprawy.
Najważniejsza cecha egzaminacyjna
Tynki 1-warstwowe obejmują właśnie tynki surowe. Oznacza to, że nie wykonuje się w nich pełnego układu kilku warstw, np. obrzutki, narzutu i gładzi.
Charakterystyka tynków surowych
Tynki surowe:
- są wykonywane jako jedna warstwa zaprawy,
- mają prostsze wykończenie powierzchni niż tynki bardziej dokładne,
- nie wymagają uzyskania idealnej gładkości,
- stosuje się je tam, gdzie estetyka powierzchni nie jest najważniejsza,
- mogą być używane np. w pomieszczeniach gospodarczych, technicznych lub jako warstwa tymczasowa.
Porównanie z innymi tynkami
Tynki surowe należy odróżnić od tynków wielowarstwowych. Tynki dwuwarstwowe i trójwarstwowe mają lepszą jakość wykończenia, ponieważ składają się z kolejnych warstw, np. obrzutki, narzutu i gładzi.
Do zapamiętania
Na egzaminie zawodowym warto kojarzyć prostą zasadę:
tynk jednowarstwowy = tynk surowy.
Odpowiedzi typu „powszechne”, „selektywne” czy „wytworne” nie są właściwym określeniem tynków jednowarstwowych w tej klasyfikacji.