Wiązanie główkowe

Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich

Wiązanie główkowe to sposób układania cegieł w murze, w którym w licu muru widoczne są głównie główki cegieł, czyli krótsze boki cegły. Taki układ oznacza, że cegły są ustawione poprzecznie do długości ściany.

Jak rozpoznać wiązanie główkowe?

W widoku lica muru widać powtarzające się krótkie prostokąty odpowiadające główkom cegieł. Spoiny pionowe w kolejnych warstwach powinny być przesunięte, aby nie tworzyły jednej ciągłej linii przez kilka warstw.

Cechy wiązania główkowego

  • w licu muru widoczne są krótkie boki cegieł,
  • cegły układane są poprzecznie do osi muru,
  • zapewnia dobre przewiązanie muru na grubości,
  • stosowane jest m.in. w murach o większej grubości oraz jako część innych wiązań, np. pospolitego lub krzyżykowego.

Znaczenie egzaminacyjne

Na rysunkach egzaminacyjnych wiązanie główkowe można odróżnić od wozówkowego po proporcjach cegieł widocznych w licu. W wiązaniu wozówkowym widoczne są długie boki cegieł, a w główkowym krótkie. Jeśli w murze występują naprzemiennie warstwy główkowe i wozówkowe, należy sprawdzić układ przesunięcia spoin, ponieważ może to być np. wiązanie pospolite albo krzyżykowe.