Wiązanie polskie to rodzaj wiązania cegieł w murze, w którym w jednej warstwie występują naprzemiennie wozówki i główki cegieł. Spotyka się też nazwę wiązanie gotyckie. Jest to wiązanie charakterystyczne wizualnie, dlatego często pojawia się w pytaniach egzaminacyjnych z rozpoznawania układu cegieł na rysunku.
Jak wygląda wiązanie polskie?
Na licu muru widać powtarzający się układ:
- cegła ułożona wozówką, czyli dłuższym bokiem do lica muru,
- obok cegła ułożona główką, czyli krótszym bokiem do lica muru,
- następnie znowu wozówka i główka.
W kolejnych warstwach spoiny pionowe są przesunięte, aby nie wypadały jedna nad drugą. Dzięki temu mur zachowuje prawidłowe przewiązanie.
Elementy uzupełniające
W narożach i przy zakończeniach muru stosuje się często cegły docinane, np.:
- 1/2 cegły,
- 3/4 cegły.
Na rysunkach egzaminacyjnych oznaczenia takich części cegieł pomagają rozpoznać sposób wykonania narożnika i całego wiązania.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Jeżeli na rysunku w jednej warstwie cegły są ułożone naprzemiennie główką i wozówką, a nie ma osobnych warstw wyłącznie główkowych i wyłącznie wozówkowych, najczęściej jest to wiązanie polskie.
Najważniejsze cechy
- układ główka–wozówka w tej samej warstwie,
- widoczne przewiązanie spoin pionowych,
- stosowanie cegieł ułamkowych przy narożach,
- dekoracyjny, regularny wygląd lica muru.