Wysokość pomieszczenia w świetle
Słownik kwalifikacji BUD.12 - Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich
Wysokość pomieszczenia w świetle to rzeczywista wysokość użytkowa mierzona od wykończonej powierzchni podłogi do spodu sufitu lub stropu. Jest to wymiar wolnej przestrzeni wewnątrz pomieszczenia.
W zadaniach egzaminacyjnych wysokość w świetle wykorzystuje się często do obliczania powierzchni ścian, tynków, okładzin lub elementów przeznaczonych do rozbiórki.
Jak stosować ten wymiar?
Jeżeli trzeba obliczyć powierzchnię ściany lub ścianki, stosuje się wzór:
powierzchnia = długość ściany × wysokość w świetle
Przykład:
- długość ścianki: 700 mm = 0,70 m,
- wysokość pomieszczenia w świetle: 2,5 m.
Obliczenie:
0,70 m × 2,5 m = 1,75 m²
Na co uważać?
- Wymiary z rysunku często są podane w milimetrach, więc przed obliczeniem trzeba je zamienić na metry.
- Grubość ścianki nie jest potrzebna do obliczenia jej powierzchni, ale może pomóc rozpoznać, która ścianka jest przedmiotem zadania.
- Jeśli obliczana byłaby objętość rozbiórki, wtedy należałoby uwzględnić także grubość ściany.
Znaczenie w obmiarze
W obmiarze robót budowlanych wysokość w świetle pozwala określić rzeczywistą powierzchnię robót wykonywanych wewnątrz pomieszczenia, np. tynkowania, malowania, murowania lub rozbiórki ścianek działowych.