Dopuszczalne nierówności nawierzchni to maksymalne odchylenia powierzchni warstwy drogowej od wymaganej równości. Sprawdza się je podczas kontroli jakości wykonania robót drogowych.
Wartości dopuszczalnych nierówności zależą głównie od:
- klasy technicznej drogi, np. A, S, GP, G, Z, L, D,
- rodzaju kontrolowanej warstwy,
- wymagań dokumentacji technicznej i specyfikacji robót.
Typowe kontrolowane warstwy
W nawierzchniach asfaltowych kontroluje się między innymi:
- warstwę ścieralną – górną warstwę nawierzchni, bezpośrednio obciążaną ruchem,
- warstwę wiążącą – warstwę pośrednią,
- podbudowę asfaltową – warstwę konstrukcyjną przenoszącą obciążenia na niższe warstwy.
Zasada odczytu z tabeli
Aby dobrać właściwą wartość nierówności, należy:
1. odszukać w tabeli klasę drogi, np. G, Z, L, D,
2. wybrać odpowiednią warstwę, np. podbudowa asfaltowa,
3. odczytać maksymalną wartość w milimetrach.
Przykład: jeżeli tabela podaje dla danej klasy drogi i warstwy wartość 15 mm, oznacza to, że większa nierówność jest niedopuszczalna i warstwa wymaga poprawy.
Znaczenie w praktyce
Zbyt duże nierówności mogą powodować:
- pogorszenie komfortu jazdy,
- szybsze niszczenie nawierzchni,
- gorsze odwodnienie powierzchni,
- problemy z prawidłowym ułożeniem kolejnych warstw.
W egzaminach zawodowych należy uważnie czytać tabelę: najczęstszy błąd to wybranie dobrej klasy drogi, ale niewłaściwej kolumny warstwy.