Glina zwięzła
Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych
Glina zwięzła to grunt spoisty o dużej zawartości drobnych cząstek mineralnych. Charakteryzuje się większą spoistością niż zwykła glina, dlatego trudniej ją odspajać, formować i zagęszczać, szczególnie przy niekorzystnej wilgotności.
Cechy gliny zwięzłej
Glina zwięzła:
- należy do gruntów spoistych,
- ma znaczną plastyczność po zawilgoceniu,
- słabo przepuszcza wodę,
- może być trudna do urabiania w stanie mokrym,
- wymaga kontroli wilgotności przy zagęszczaniu.
Gęstość właściwa
W tabelach geotechnicznych glina zwięzła ma zwykle gęstość właściwą około 2,69–2,72 g/cm³. Jeżeli w zadaniu egzaminacyjnym pojawia się wartość 2,71 g/cm³, może ona wskazywać właśnie na glinę zwięzłą, jeśli taki zakres podano w tabeli.
Znaczenie w robotach ziemnych
Podczas wykonywania robót ziemnych gliny zwięzłe wymagają odpowiedniego doboru maszyn i technologii. Zbyt mokra glina może się mazać i przyklejać do osprzętu, a zbyt sucha może tworzyć bryły trudne do rozdrobnienia. Przy budowie nasypów istotne jest jej warstwowe układanie i zagęszczanie przy wilgotności zbliżonej do optymalnej.