Grunty gruboziarniste to grunty mineralne zawierające znaczną ilość dużych ziaren, np. żwiru, kamieni lub okruchów skalnych. W robotach ziemnych i drogowych traktuje się je inaczej niż grunty drobnoziarniste, ponieważ mają inną przepuszczalność, nośność i podatność na zagęszczanie.
Cechy gruntów gruboziarnistych
Do typowych cech takich gruntów należą:
- duże ziarna i puste przestrzenie między nimi,
- dobra przepuszczalność wody,
- mała podatność na uplastycznienie,
- dobra nośność po prawidłowym zagęszczeniu,
- skuteczne zagęszczanie przez drgania.
Grunty gruboziarniste często występują jako materiał nasypowy lub warstwy konstrukcyjne w drogownictwie. Ich zachowanie zależy od uziarnienia, zawartości drobnych frakcji oraz wilgotności.
Zagęszczanie
Do zagęszczania gruntów gruboziarnistych najczęściej stosuje się urządzenia wibracyjne, ponieważ drgania pomagają ziarnom przemieścić się i ułożyć w bardziej zwartą strukturę. Przykładowe urządzenia to:
- walce wibracyjne gładkie,
- walce wibracyjne okołkowane,
- zagęszczarki wibracyjne,
- ubijaki, gdy warstwa lub warunki robót tego wymagają.
Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych
W zadaniach egzaminacyjnych należy zawsze połączyć dwa parametry: rodzaj gruntu i grubość zagęszczanej warstwy. Jeżeli tabela podaje dla gruntów gruboziarnistych zakres 0,3–0,6 m dla walca wibracyjnego gładkiego, to warstwa 0,55 m spełnia ten warunek.