Grunty spoiste to grunty zawierające drobne cząstki mineralne, które wykazują zdolność do sklejania się i utrzymywania kształtu. Do gruntów spoistych zalicza się przede wszystkim pyły, gliny i iły.
Cechy gruntów spoistych
Grunty spoiste charakteryzują się:
- dużą zawartością drobnych frakcji,
- wrażliwością na zmianę wilgotności,
- plastycznością przy odpowiednim nawodnieniu,
- trudniejszym zagęszczaniem niż wiele gruntów niespoistych,
- możliwością przyklejania się do elementów roboczych maszyn.
W praktyce budowlanej bardzo ważna jest wilgotność gruntu spoistego. Zbyt sucha glina może być trudna do zagęszczenia, a zbyt mokra może się odkształcać i tracić nośność.
Zagęszczanie gruntów spoistych
Do zagęszczania gruntów spoistych dobiera się sprzęt zgodnie z tabelami technologicznymi lub dokumentacją robót. Znaczenie ma grubość układanej warstwy oraz liczba przejść maszyny.
Przykładowo dla gliny o grubości warstwy 0,30 m należy sprawdzić, które walce mogą pracować przy takiej grubości. Następnie wybiera się sprzęt wymagający najmniejszej liczby przejść. W tabelach egzaminacyjnych dla takiego przypadku korzystnym wyborem może być walec wibracyjny gładki, jeśli dla gruntów spoistych i warstwy 0,2–0,4 m wymaga tylko 3–4 przejść.
Znaczenie na egzaminie
W zadaniach należy poprawnie rozpoznać, że glina należy do gruntów spoistych, a następnie odczytać właściwe wartości z odpowiedniej kolumny tabeli.