Grunty zbrylone

Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych

Grunty zbrylone to grunty występujące w postaci większych brył lub grud. Najczęściej są to grunty spoiste, np. gliny, iły lub grunty gliniaste, które po odspojeniu nie rozsypują się swobodnie jak piasek, lecz tworzą zwarte kawałki.

Cechy gruntów zbrylonych

Grunty zbrylone:
- mają tendencję do tworzenia grud i brył,
- mogą zawierać nierównomiernie rozmieszczoną wilgoć,
- wymagają rozdrobnienia przed skutecznym zagęszczeniem,
- są trudniejsze do zagęszczania niż grunty sypkie.

Znaczenie przy budowie nasypów

W nasypach drogowych grunt powinien być układany warstwami i zagęszczany do wymaganych parametrów. Jeśli materiał jest zbrylony, samo przejechanie walcem gładkim może nie wystarczyć, ponieważ bryły mogą pozostać nierozbite, a między nimi zostaną pustki powietrzne.

Dobór sprzętu

Do gruntów zbrylonych stosuje się przede wszystkim walce okołkowane. Ich kołki wnikają w warstwę gruntu, rozbijają bryły i powodują ugniatanie materiału. Dzięki temu warstwa nasypu staje się bardziej jednorodna i łatwiejsza do dalszego zagęszczania.

Zapamiętaj

Jeżeli w pytaniu egzaminacyjnym pojawia się określenie grunt zbrylony, należy skojarzyć je z gruntem trudnym do zagęszczania i wymagającym walca, który rozbija bryły. Najlepszym wyborem jest wtedy walec okołkowany.