Krawężnik drogowy to element betonowy, kamienny lub inny prefabrykowany, który oddziela jezdnię od chodnika, pobocza, pasa zieleni albo ścieżki rowerowej. Pełni funkcję konstrukcyjną i porządkującą: ogranicza nawierzchnię, stabilizuje jej krawędź oraz ułatwia odprowadzenie wody.
Oznaczanie wymiarów
W dokumentacji technicznej krawężniki często opisuje się trzema wymiarami, np. 20 × 30 × 100 cm. Zapis ten oznacza zwykle:
- 20 cm – szerokość krawężnika,
- 30 cm – wysokość krawężnika,
- 100 cm – długość elementu.
Dlatego z oznaczenia krawężnik betonowy 20 × 30 × 100 wynika, że jego wysokość wynosi 30 cm.
Posadowienie krawężnika
Krawężnik nie układa się bezpośrednio na gruncie. Najczęściej stosuje się:
- ławę betonową, często z oporem,
- podsypkę cementowo-piaskową,
- odpowiednio zagęszczone podłoże.
Takie posadowienie zapobiega przesuwaniu się elementu pod wpływem obciążeń od pojazdów, mrozu i wody.
Na co uważać na rysunku technicznym?
Na szczegółach konstrukcyjnych występuje wiele wymiarów: grubości warstw nawierzchni, wysokość wystawania krawężnika, szerokość ławy czy grubość podsypki. Aby ustalić wysokość samego krawężnika, należy odczytać wymiar przypisany bezpośrednio do prefabrykatu albo skorzystać z jego oznaczenia, np. 20 × 30 × 100 cm.