Krzywa zagęszczalności gruntu pokazuje zależność między wilgotnością gruntu a uzyskaną gęstością objętościową szkieletu gruntowego po zagęszczeniu. Jest wykorzystywana m.in. przy wykonywaniu nasypów drogowych, podbudów i warstw konstrukcyjnych z gruntu.
Co przedstawia wykres?
Na typowym wykresie:
- oś pozioma oznacza wilgotność gruntu [%],
- oś pionowa oznacza gęstość objętościową szkieletu gruntowego, czyli gęstość suchego gruntu,
- najwyższy punkt krzywej wskazuje maksymalne zagęszczenie,
- wilgotność odpowiadająca temu punktowi to wilgotność optymalna.
Jak odczytać wilgotność optymalną?
Aby odczytać wilgotność, przy której grunt zagęszcza się najlepiej:
1. znajdź najwyższy punkt krzywej,
2. poprowadź z niego linię pionową do osi wilgotności,
3. odczytaj wartość w procentach.
Jeżeli maksimum krzywej wypada przy wartości około 12,6%, oznacza to, że przy takiej wilgotności można uzyskać największą gęstość gruntu.
Znaczenie praktyczne
Grunt zbyt suchy trudno się zagęszcza, ponieważ cząstki mają duże tarcie wewnętrzne. Grunt zbyt mokry również nie osiąga dużej gęstości, ponieważ nadmiar wody zajmuje pory i utrudnia zagęszczanie. Dlatego podczas robót ziemnych dąży się do pracy w pobliżu wilgotności optymalnej.
Wniosek egzaminacyjny
Jeśli pytanie dotyczy maksymalnego zagęszczenia na podstawie wykresu, należy szukać wierzchołka krzywej zagęszczalności, a następnie odczytać odpowiadającą mu wilgotność.